Winterliefde

Voor de liefhebbers van romantiek en ijspret is er nu de roman Winterliefde van Carel Donck. Het is een verhaal over twee mensen die elkaar vinden op het ijs, maar door standsverschillen raken ze elkaar weer kwijt. Het boek past goed in de Oudhollandse literaire traditie over schaatsen.

Toch zit ik met één ding. Ze krijgen elkaar wel even hoor. As hij 'in haar is gegleden' schrijft Donck: Hij drukte zijn gezicht in haar haren, hun handen grepen elkaar vast, en zacht kreunend stroomde hij in haar leeg.

Punt. Maar is zij nu ook klaargekomen? Dat vertelt het boek niet. Volgens mij is het typisch voor de Nederlandse literatuur dat alleen hij klaarkomt.