De canon van de sport

Een van de problemen waarmee ik worstel is de flexibiliteit van een sportcanon. Wat een canon vooral niet moet zijn is een statisch en voor de eeuwigheid vastliggend apparaat samengesteld door een of meerdere personen. Er moet kortom ook een visie zijn op een canon, en de canon moet ruimte laten voor anderen om hun voorkeur kenbaar te maken. Ik kan die voorkeur niet afkeuren alleen vanwege het feit dat ik vind dat zwemsters naar chloor stinken. Op de een of andere manier zouden er dus bijvoorbeeld vrije velden moeten zijn waarin een liefhebber zijn eigen plaatje kan plakken. Dat is een idee. Ik worstel daar dus mee en wie weet hebben jullie ideeën om het probleem op te lossen.

In tegenstelling tot een boek over de canon, is internet de optie bij uitstek om een canon flexibel te laten zijn en in een maatschappelijke context te plaatsen die kan veranderen. We kunnen immers gebruik maken van meerdere schermen die gemakkelijk aangepast kunnen worden. We zouden zelfs diverse canons online kunnen zetten. Canons die elk met een wat ander accent zijn samengesteld: bijvoorbeeld internationaal succes, media-aandacht, veranderingen in de samenleving.

Aanpassingen moeten mogelijk zijn, fouten moet je kunnen herstellen. Anderzijds kan het niet zo zijn dat bijvoorbeeld kaatsen uit de canon in de 14e eeuw verdwijnt omdat je kaatsen nu een marginale sport vindt van een aantal oude Friezen in Franeker. In de 14e eeuw was kaatsen net zo populair als voetbal nu. Zonder historisch bewustzijn gaat het niet!

Hieronder kun je de commentaarbox gebruiken voor je mening. Als je er een artikel van wilt maken, wordt het ingewacht op maxdohle@casema.nl