20 november

Op 20 november vergadert de IAAF over de kwestie Semenya. Tot dan wordt er niet meer over gecommuniceerd. De agenda gaat uiteraard boven het belang van mensen. Ik zou zeggen op 20 november maakt het bestuur bekend dat ze aftreedt nadat ze van het leven van een Afrikaans meisje een puinhoop hebben gemaakt. De IAAF zit vol klootzakken. Ze maken er zogenaamd een medische kwestie van, terwijl het een morele kwestie is. De kwestie van uitsluiten: jij mag niet meedoen! Wegwezen! Voor jou is er geen plaats in onze competitie. Jammer je valt er net tussen in.

Of nee, beter. We zeggen tegen Semenya dat als ze die testikels laat weghalen ze weer welkom is. En dan praten we nergens meer over.

Ik begrijp de woede die er in Zuid-Afrika is ten aanzien van deze sportbond. De moderne sportbonden zitten vol managers die azen op hoge posten in besturen die wereldwijd aanzien hebben. Vergaderen in Monaco op 20 november. Ze kennen de geschiedenis van hun sport niet, gaan met mensen om alsof het oud vuil is. De laatste vier jaar heeft de IAAF vier vrouwen de deur gewezen. Op een nette manier dat wel, "doe alsof je geblesseerd bent". Vrouwen die van schaamte niet meer weten hoe verder te moeten leven, laten zich zo als makke schapen uit de baan zetten. "Ga niet protesteren," zeggen ze tegen de vrouwen, "want dan moeten we je officieel diskwalificeren. Dan ligt je leven op straat."

En alle sportjournalisten huilen nu met de wolven mee: hermafrodiet hebben ze net geleerd en kleppen elkaar allemaal na en doen alsof ze hun klassiekers kennen. Ze hebben geen idee van wat ze aanrichten. Maar het zijn de sportbonden die verantwoordelijk zijn voor deze mensonterende gang van zaken.

Podcast radio 1: aan welke competitie moet Caster Semenya deelnemen?